Pod pojęciem jednostki indeksowej rozumie się prawo przysługujące nabywcy jednostki wobec wystawcy do żądania zapłaty kwoty należnej na warunkach określonych w standardzie jednostek indeksowych na indeks giełdowy WIG20. Nabywca jednostki indeksowej płaci jej wystawcy cenę jednostki indeksowej (premię). Wystawca, otwierający krótkie pozycje wnosi depozyt zabezpieczający.
W swojej konstrukcji jest bardzo zbliżona do kontraktów terminowych na indeksy. Do podstawowych różnic pomiędzy jednostkami indeksowymi a kontraktami terminowymi na indeks WIG20 zaliczamy:
Czynniki ryzyka
Z inwestowaniem w jednostki indeksowe MiniWIG20 są związane takie same czynniki ryzyka jak w przypadku inwestycji w akcje. Strona zawierająca pozycję krótką wnosi w momencie otwarcia pozycji jedynie depozyt zabezpieczający dlatego wysokość straty może przekroczyć wartość pierwotnie zainwestowanego kapitału. Strona zawierająca pozycję krótką może zostać wylosowana do wykonania jednostki w niesprzyjającym dla niej momencie czasu. Strona zawierająca pozycję długą chcąc wykonać posiadaną jednostkę musi złożyć deklarację wykonania po nieznanej sobie cenie rozliczeniowej (cena rozliczeniowa z dnia t+1 na otwarcie). Zmienność jednostek indeksowych jest bardzo zbliżona do zmienności instrumentu bazowego.