Przygotowywanie strategii hedging’owych

Przy opracowywaniu strategii należy brać pod uwagę:

• specyfikę danego przedsiębiorstwa,
• krótko- i długoterminowy horyzont działania,
• sytuację na rynku.

Strategie powinny być opracowywane indywidualnie dla każdego przedsiębiorstwa. Rodzaj wybranej strategii zależy w pierwszym rzędzie od nastawienia danego przedsiębiorstwa do ryzyka.

Do czynników, które wpływają na wybór odpowiedniej strategii można zaliczyć:

• typ i rozmiar ekspozycji – czym większa ekspozycja (większa otwarta pozycja walutowa) tym większe będzie jej zabezpieczenie. Firma może rezygnować z zabezpieczania mniejszych ekspozycji, a koncentrować się na tych, które w znacznym stopniu wpływają na wynik finansowy.
• czas trwania ekspozycji – ekspozycje o dalszym terminie wygaśnięcia będą w mniejszym stopniu zabezpieczane przed ryzykiem w porównaniu z ekspozycjami o terminie bliższym.
• umiejętność przewidywania ekspozycji - dysponując dobrymi informacjami firma jest w stanie przewidywać przyszłe trendy i kształtować według nich swą politykę zarządzania ryzykiem.
• koszt zabezpieczenia
• dostęp do instrumentów zabezpieczających

Przedsiębiorstwo ma do wyboru cztery podstawowe strategie ustosunkowania się do kwestii ryzyka walutowego:

• całkowite zabezpieczenie otwartych pozycji - polega na zabezpieczaniu wszystkich otwartych pozycji. Stosowanie 100% zabezpieczenia każdej otwartej pozycji w momencie jej zaistnienia jest najprostszym, ale zarazem najrzadziej stosowanym w praktyce sposobem,
• częściowe zabezpieczenie polega na selektywnym zabezpieczaniu pozycji najbardziej ryzykownych. Strategia taka pozwala wykorzystywać korzystne zmiany trendów i osiągać dodatkowe zyski,
• strategia nettingu polega na unikaniu ryzyka poprzez ograniczanie otwartej pozycji. Dąży ona do osiągnięcia wyważonej struktury należności i zobowiązań w poszczególnych walutach, czy też wyważonej struktury kredytów i należności odsetkowych,
• rezygnacja z zabezpieczenia - może wynikać z nieświadomości firm odnośnie ryzyka walutowego lub z braku możliwości zastosowania instrumentu zabezpieczającego.